Iniekcja murów – najważniejsze aspekty

Iniekcja murów powinna być naruszona bez naruszenia konstrukcji budynku.

System wykonywania oraz odtwarzania izolacji poziomej poprzez iniekcja murów pozwala na łatwe oraz definitywne usunięcie problemu wilgoci w murze, bez konieczności naruszania konstrukcji budynku poprzez podcinanie ścian czy też fundamentów.

Jak doskonale wiadomo, problemy z zawilgoconymi murami pojawiają się w wielu różnego rodzaju obiektach – zarówno starym oraz zabytkowym budownictwie, jak i nowych budynkach. W starych budynkach przyczyną może być brak izolacji lub jej degradacja, natomiast w nowych – błędy wykonawcze. Zawilgocenie murów może również wynikać z oddziaływania czynników zewnętrznych, takich jak na przykład: opady atmosferyczne, zalegająca w gruncie i podciągana kapilarnie woda oraz wilgoć: higroskopijna i kondensacyjna.

Zatem, żeby uporać się z problemem zawilgoconych murów, bez konieczności naruszania konstrukcji budynku czy skuwania ścian, stosuje się metodę, która polega na wykonywaniu bądź też odtworzeniu izolacji poziomej poprzez tzw. iniekcję. Polega to na wstrzykiwaniu odpowiedniego płynu w głąb muru, który w kontakcie z wodą czy też innymi związkami krystalizuje, zamykając w ten sposób kapilary oraz blokując podciąganie wilgoci, która jest przyczyną powstawania wykwitów na murach. Trzeba również dodać, że iniekcją można odtworzyć izolację poziomą w murze, a wtedy problem wilgoci na pewno nie pojawi się ponownie. Jednak, aby wykonać izolację poziomą w istniejącym murze metodą iniekcji należy najpierw oczyścić mur przy pomocy szczotki drucianej, a przemoczone tynki oraz powłoki murarskie trzeba skuć na wysokości 50-80 cm powyżej widocznej granicy zawilgocenia.

Jeśli doszło do uszkodzeń spoin w murze, należy je usunąć do głębokości przynajmniej 2 cm i wypełnić odpowiednią zaprawą uszczelniającą. W podobny sposób należy naprawić fugi, wypełniając braki masami szpachlowymi, które są dostępne na rynku. Należy zauważyć, że wywiercone otwory iniekcyjne muszą mieć rozstaw ok. 10-13 cm, średnicę od 8 do 14 mm oraz głębokość na ok. 75% grubości muru. Musimy je wykonać minimum 10 cm nad poziomem uszkodzonej izolacji poziomej, wwiercając się pod kątem od 30 do 45 st. Należy jeszcze dopowiedzieć, że linia otworów musi przecinać najlepiej dwie, a minimum jedną spoinę poziomą. Odległość granicznych otworów od końca muru musi mieć nie mniej niż 5 i nie więcej niż 10 cm. Ważne jest, aby w przypadku dużego zawilgocenia wykonać drugi rząd otworów, które należy umieścić 10 cm powyżej pierwszego rzędu (naprzemiennie w stosunku do wcześniej wywierconych).

Wywiercone otwory trzeba następnie oczyścić, a później umieścić w nich specjalne lejki do iniekcji. To właśnie przy ich pomocy dokonuje się aplikacji preparatu do usuwania wilgoci w murze oraz odtwarzania izolacji poziomej. Żeby zabezpieczyć przed wyciekiem miejsce wywierconego otworu końcówkę lejka należy uszczelnić (nadaje się do tego masą akrylowa bądź klej montażowy). To właśnie dzięki temu środek wypełni kapilary w murze i będzie krystalizował się, blokując w ten sposób podciąganie wilgoci oraz dalszy transport wody. W zależności od rodzaju muru, grubości i stopnia zawilgocenia płyn schodzi z lejków do muru w różnym czasie – maksymalnie 48 godzin, dlatego właśnie ważna jest jego stała obserwacja oraz systematyczne uzupełnianie.

Ważne również, aby temperatura podłoża i otoczenia nie była niższa niż +5 st. C. Po zakończeniu prac nieosłonięty mur trzeba zostawić na okres ok. 3 tygodni, aby w ten sposób umożliwić odparowanie nagromadzonej wilgoci. Po tym czasie nawiercone otwory można już wypełnić odpowiednią zaprawą uszczelniającą o konsystencji szlamowej. Warto również zabezpieczyć ściany przy pomocy środków przeciw wykwitom i wilgoci. Iniekcja murów jest więc bardzo ważna, jeśli chcemy, aby budynek był dobrze zabezpieczony przez całe lata.